Parafia

Spotkania Wspólnoty odbywają się w Parafii pw. św. Jerzego w Rydułtowach w każdą drugą sobotę miesiąca od godz. 17.00 - rozpoczynają się Mszą św. odprawianą w Kościele, a dalej kontynuowane są w Oratorium św. Józefa. Duszpasterzem wspólnoty jest ks. Jacek Spyra.
Parafia pw. św. Jerzego w Rydułtowach >>>

Stowarzyszenie OPP

program do pit - darmowy

W spotkaniu w marcu udział wzięło 17 osób w tym 3 małżeństwa, 2 dzieciaczków oraz s.Małgorzata i ks.Michał.

Spotkanie rozpoczęliśmy od wspólnego udziału we Mszy Św.

Następnie przeszliśmy do Oratorium św.Józefa, gdzie na początku spotkania mężczyźni z okazji Dnia Kobiet bardzo miło zaskoczyli wszystkie kobiety: złożyli każdej kobiecie życzenia, wręczyli piękne róże oraz obdarowali słodkościami 🙂
W imieniu kobiet bardzo serdecznie DZIĘKUJĘ.

Potem ks.Michał poprowadził modlitwę, każdy z uczestników się przedstawił i na tyle na ile chciał opisał swoją sytuację małżeńską.

Dalszą część spotkania poprowadziła psycholog s.Małgorzata Skonieczek przybliżając nam pierwszą część tematu: „WSPÓŁUZALEŻNIENIE”.

WSPÓŁUZALEŻNIENIE to czynnik destrukcyjny dla związku, który może wynikać z braku dialogu, przemocy, poczucia gorszy/lepszy, uzależnienia ekonomicznego, długotrwałego funkcjonowania w związku z uzależnionym współmałżonkiem.

Zdrowy związek –
dwie osoby niezależnie istniejące, ale między którymi jest kontakt, więź osobista, potrzeba bycia razem, na pierwszym miejscu jest relacja między małżonkami, a na drugim miejscu – relacja ze światem.

Chory związek –
współmałżonek jeden ma destrukcyjne zachowania ważniejsze od  swojego współmałżonka dwa, jest uzależniony od  internetu lub hazardu lub gier lub alkoholu lub seksu lub narkotyków; współmałżonek dwa próbuje się dostosować do zaistniałej sytuacji.
Czynnikami próby dostosowania się mogą być:
– ekonomiczne
– mieszkaniowe
– posiadane dzieci
– brak pracy
Współmałżonek dwa daje z siebie wszystko, ale nic nie otrzymuje, jest w nim pragnienie, żeby coś naprawić, ale nie ma więzi. Obydwoje próbują tworzyć swój świat: współmałżonek dwa w destrukcji chce się dostosowywać, a współmałżonek jeden ucieka w uzależnienie.
Współmałżonek dwa przez uwarunkowania osobowościowe boi się, że sobie nie poradzi sama/sam. Kobiety określają swoją wartość w relacji do mężczyzny, dlatego kobieta chce być z mężczyzną lub posiadać mężczyznę (dominujące kobiety – mieć kogoś za wszelką cenę), kobiety lękowe nie widzą możliwości życia bez męża, boją się, że bez męża sobie nie poradzą.
Współuzależnienie dotyczy bardziej kobiet.

Są osoby, które mają duże skłonności do uzależnień/współuzależnień, co jest spowodowane uwarunkowaniami osobowościowymi.

Źródłem zależności jest lęk –
sam nie potrafię, boję się, nie umiem, nie jestem w stanie, jeżeli nie spełnię oczekiwań, to nie będę kochana/kochany, odtrącą mnie, gdy się przeciwstawię, muszę być grzeczna/grzeczny, ułożona/ułożony, bo wtedy jestem godna/godny miłości.

ROLE autodestrukcyjne wychodzące z uzależnienie/współuzależnienia:

  • MĘCZENNICY – życie ma sens, gdy cierpię, wyjście z roli ofiary jest bardzo trudne, rola męczennicy/męczennika jest manipulacją.
    Nieprzeżyte cierpienie powoduje destrukcyjne zachowania i będą one usprawiedliwienie, bo cierpię.
    Mamy możliwość zminimalizowania cierpienia zmieniając zachowanie – zrobimy rzeczy, które są dla nas przyjemne.
    Cierpienie nigdy nie ma sensu, ale możemy nadać cierpieniu sens.
    Często my sami żywimy się cierpieniem, bo co będzie jak nie będę cierpiał, co wtedy będę robiła/robił. Jest lęk przed życiem.
  • NADSKAKIWACZ – uwierzenie, że mam prawo żyć, jeśli nikt nigdy nie będzie na mnie zły. Źródłem jest lęk przed odrzuceniem i samotnością. Osoba taka nawykowo godzi się na wszystko, nie potrafi przyjmować, prosić o pomoc, odreagowuje przez autoagresję, obgadywanie.
    Nie otrzymuje tego, czego potrzebuje, bo nie mówi.
    Gdy daje, a nie otrzymuje, to pojawia się głód emocjonalny, pustka, wypalenie, potrzeba bliskości, zainteresowania, rodzi się frustracja
  •  WIECZNA OPIEKUNKA/OPIEKUN – uzależnia innych od siebie, obraz własnej osoby uzależnia od tego jak dobrze opiekuje się innym.
    Brak czasu, troski o siebie. Zwalniają osoby, którymi się opiekują z konsekwencji decyzji
  • PRACOHOLIK – opiera swoje poczucie wartości na pracy, potrzebuje pracy, żeby żyć. Takie osoby są bezlitosne wobec siebie, bezwzględne wobec bliskich, w końcu też mało wydajne, mało zorganizowane, mało zaangażowane w pracę, nie mają relacji z rodziną, żoną/mężem, dziećmi, są nudne, zmęczone życiem. Pracoholik nie ma osiągnięć w pracy, boi się kontaktu z ludźmi i chodzi cały czas zmęczony.
  • PERFEKCJONISTA – jest niezadowolony z tego, co robi, z wykonanych zadań. Doskonałe muszą być nie tylko rzeczy, ale też ludzie. Nadmierny krytycyzm, niezadowolenie.
    Może z tego wybrnąć przez akceptację świata takim jakim jest, akceptację ludzi takimi jakimi są.
  • MOTYL/WOLNY PTAK – nie przywiązuje się do nikogo, nie nawiązuje z nikim trwałego związku, nie nadaje się na monogamistę, nie potrafi zaspokoić bezpieczeństwa drugiej osobie, jest mistrzem półprawd, niedomówień, nie przekazuje na swój temat konkretnych informacji, nie wie kim jest, nie bierze za nic odpowiedzialności, ma nałogi, nie ma poczucia własnej wartości, boi się, że wchodząc w relację straci własną tożsamość.

 

Spotkanie Ogniska w marcu zakończyliśmy wspólną modlitwą.

Bardzo dziękuję za udział w spotkaniu i serdecznie zapraszam na kolejne spotkanie w kwietniu, podczas którego s.Małgorzata będzie kontynuowała temat „WSPÓŁUZALEŻNIENIE”.

Możliwość komentowania jest wyłączona.

Kronika